ไข่ผำ เหมือน แหน แต่ละเอียดเล็กกว่า ปลากินได้ครับ ปลาหางนกยูงผมยังไม่เคยให้กิน แต่ ปลาทองผมช้อนแหน ให้กินแล้ว สุดยอดครับ มันชอบมาก กินหมดในเวลาอันรวดเร็ว
"ผำ" ผักพื้นบ้าน นิยมนำไปปรุงเป็นอาหารรับประทานกันมาช้านานตั้งแต่สมัยโบราณ โดย "ผำ" มีขึ้นอยู่ตามแหล่งน้ำที่เป็นน้ำนิ่ง เช่น บึง และหนองน้ำธรรมชาติทั่วไป ลักษณะเป็นสีเขียวขนาดเล็ก กระจายคลุมเหนือผิวน้ำเป็นแพ ชาวชนบทถ้าพบขึ้นบริเวณไหน จะใช้สวิงช้อนขึ้นมาล้างน้ำให้สะอาด แล้วใช้เป็นส่วนผสมของแกงอ่อมใส่ปลาเนื้ออ่อน แกงไก่ แกงเนื้อรวมกับผักชนิดอื่นๆ รสชาติมันอร่อยมาก บางคนใช้ตำ กินสดๆคล้ายส้มตำมะละกอ หรือใส่ต้มยำทุกชนิด มีผู้นำไปใส่ไข่เจียวหมูสับ เพิ่มรสชาติได้เด็ดขาดมาก โดยเฉพาะรับประทานกับข้าวสวยร้อนๆสุดยอดจริงๆ
ผำ มีสารอาหารเยอะ ผำ 100 กรัม ให้พลังงาน 8 กิโลแคลอรี่ เยื่อใย 0.3 กรัม ให้แคลเซี่ยม 59 มิลลิกรัม ฟอสฟอรัส 25 มิลลิกรัม ธาตุเหล็ก 66 มิลลิกรัม และยังมีวิตามิน A B C ไนอาซีน ผำจึงมีคุณค่าและให้สารอาหารสูง
ผำ Wolffia Globos HARTOG&PLAS มีลักษณะเป็นไม้น้ำ ใบเป็นก้อนกลมสีเขียวลอยอยู่เหนือผิวน้ำ มีขนาดของต้นรวมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.1-02. มม.ซึ่งมีขนาดเล็กมาก ดูเผินๆคล้ายไข่ปลา แต่เป็นสีเขียวจำนวนแสนหรือล้านต้น ลอยกระจายคลุมผิวน้ำที่เป็นแหล่งน้ำนิ่งเต็มไปหมด
ผำขยายพันธุ์ตามธรรมชาติและเพิ่มปริมาณเอง โดยในช่วงฤดูฝนจะขยายพันธุ์ได้มาก "ผำ" จัดเป็นอาหารชั้นต้นของห่วงโซ่อาหาร มีชื่อเรียกอย่างอื่นอีก คือ ไข่น้ำ (กลาง), ไข่ผำ (อีสาน) และไข่แหน (ทั่วไป) การปลูกก็แค่นำต้น โดยเอามือขยุ้มไปปล่อยในน้ำนิ่งจะกระจายพันธุ์ในเวลาไม่ช้า ปลูกในอ่างบัวหรืออ่างดินมีน้ำสะอาดๆ สามารถช้อนขึ้นไปปรุงเป็นอาหารได้
แม้ครูอ้อมจะเป็นครูเล็กๆที่อุดรธานี ไม่ได้กิน KFC หรือ MK สุกี้บ่อยๆ แต่เธอก็สามารถเลือกหาอาหารที่มีคุณค่าและอร่อยๆได้ จากสิ่งใกล้ตัวที่หลายคนไม่นึกว่าจะกินได้อย่าง "ไข่ผำ" จากสระน้ำข้างบ้านนี่เอง
ครูอ้อม- เรื่องราว
บอน CDSEA - เรียบเรียง
http://board.dserver.org/c/cdsea01/00000076.html
Home
Help
Login
Register
