จริงๆตั้งใจจะไปวันแรกๆอยู่เหมือนกันแต่เพิ่งว่างไปได้วันนี้ ก็เท่ากับเกือบ1สัปดาห์จากวันงานประกวดปลาหางนกยูง
ผมตั้งใจไปดูปลาหางนกยูงที่ประกวดโดยเฉพาะ เรื่องร้านปลาไม่ต้องพูดถึง ปลากกาละมังเพียบ มีร้านขายปลาเกรดอยู่ร้านเดียว แต่ก็เป็นร้านเดียวกับที่เจเจมอลล์ ไม่ได้มีปลาใหม่ต่างจากร้านที่เจเจมอลล์แต่อย่างใด
เมื่อเดินเข้าไปไล่ดูส่วนประกวดปลาหางนกยูง ก็เศร้าสลดใจมากเลย เพราะพบว่ามีปลาป่วยประมาณครึ่งต่อครึ่ง บางตู้ชนะ แต่ดูเหมือนจะอยู่กับชัยชนะได้อีกไม่กี่วันเพราะนอนพงาบๆที่พื้นแล้ว สังเกตุดูมีหลายตัวที่เป็นโรค white spot แบบทั่วตัว และก็หลายๆตู้ แทบไม่ได้เห็นปลาเพราะไปหลบใต้กรองกันหลายตัวมากๆ ที่สลดใจที่สุดคือผมเจอปลาตายคาตู้ประมาณ5-7ตู้ มีตู้หนึ่งตัวผู้ตายจนเน่าแล้วด้วยจนน้ำเน่าขุ่นทั้งตู้โดยตัวเมียพงาบๆอยู่ คนที่ผ่านไปมาเที่ยวชมงานก็มีเด็กผู้หญิงบางคนกรี๊ดกร๊าดว่า ปลาตาย ว๊ายปลาตาย 
และประมาณ1ใน4 ของตู้ประกวดที่แม่ปลาออกลูกในตู้ คนดูคนอื่นๆที่ไม่ทราบก็พูดกันว่าสงสัยเขาใส่ปลาเล็กให้ปลาใหญ่กิน
รู้สึกเสียดายและสงสาร บางตู้ดูออกเลยว่าลูกปลาน่าจะ1อาทิตย์แล้วเพราะตัวใหญ่พอควรขึ้นสีนิดๆแล้วสงสัยจะคลอดวันประกวด แต่เหลืออยู่แค่5-6ตัวบ้าง 1ตัวบ้าง 2ตัวบ้าง คงโดนพ่อแม่กินไปแล้ว 
ผมไปดูปลาอื่นๆที่มีป่วยบ้างก็คือปลากัด แต่น้อยมาก ส่วนพวกปลาใหญ่ดูสดชื่นดี หรือถ้ามันตายหรือป่วยเขาเอาออกกไปซะก่อนก็ไม่รู้
ผมเองเพิ่งเลี้ยงปลาเกรดได้ไม่นานไม่เคยประกวด แต่พี่ปอน genetic เคยชวนให้ส่งประกวด แต่พอผมเห็นงานนี้ผมสงสัยมากว่าถ้าเราเอาปลาที่สวยสุดและเรารักมากสุดไปแล้วมันตายโชว์ขึ้นมาจะทำยังไง(แต่ปลาที่พอเหลือให้ดูในสภาพดีแระมาณ30% สวยมาก เราคงไม่มีปลาสวยขนาดนั้น)
ผมสงสัยว่าปรกติงานประกวดปลานั้นตายกัน ป่วยกัน และออกลูกกันคาตู้เป็นปรกติ แบบนี้หรือเปล่า หรือเป็นเฉพาะงานนี้ที่อาจจะเตรียมตู้หรือสภาพน้ำไม่ดี ผมเคยไปดูภาพงานประกวดที่ต่างประเทศตู้ประกวดไฮโซมาก หรือถ้าตู้ไม่ไฮโซ ก็ใหญ่กว่าของงานนี้มาก แต่ผมไม่เคยไปดูงานอื่นของไทยไม่รู้ว่าเป็นไง แต่งานแรกนี้รู้สึกผิดหวังมากกว่า
ขอเรียนถามประสบการณ์จากผู้คร่ำหวอดในวงการครับ ว่าความจริงเป็นยังไง